W każdym przypadku niepłynności (zarówno tej rozwojowej – naturalnej, jak i tej wymagającej terapii) warto wiedzieć, jak postępować, by pomóc dziecku osiągnąć płynność mówienia:

• nie zwracaj uwagi na jąkanie (zwłaszcza, jeśli dziecko nie zdaje sobie sprawy z tego, że mówi niepłynnie),

• nie uświadamiaj dziecku, że ma widoczne trudności z mową,

• nie okazuj zaniepokojenia czy zniecierpliwienia, bo nawet najmłodsze dziecko szybko wyczuje nasze zdenerwowanie i zacznie podejrzewać, że coś złego się z nim dzieje,

• nie upominaj "Mów ładniej!", "Mów wolniej!", "Nie jąkaj się!",

• nie poprawiaj,

• nie każ powtarzać,

• nie dopowiadaj za dziecko końcówki słowa lub zdania, nie wyręczaj w mówieniu,

• nie mów przy dziecku o problemie jego niepłynności.

NALEŻY I WARTO:

• mówić przy dziecku wolno, spokojnie, dokładnie i wyraźnie,

• wspomagać swoje wypowiedzi gestem,

• dużo śpiewać z dzieckiem,

• recytować wspólnie wierszyki,

• klaskać w rytm mówienia,

• pamiętać, że to my jesteśmy dla dziecka wzorem i że mowa dziecka jest najczęściej lustrzanym odbiciem naszej własnej mowy.

Istnieje opinia, że nasze dziecko mówi tak, jak jest przez nas słuchane. Dlatego uważnie słuchajmy, co i jak mówią nam nasze dzieci!

Oczywiście nie w każdym przypadku jąkanie czy niepłynność, mają charakter fizjologiczny i są przejściowe. Jąkanie jest zjawiskiem bardzo złożonym, dlatego zawsze, bez względu na wiek dziecka, warto zasięgnąć konsultacji logopedy, by w razie konieczności podjąć odpowiednią terapię wspomagającą płynną mowę dziecka.

Artykuł pochodzi z serwisu SuperKid.pl, w którym znajdziesz także wierszyki i ćwiczenia logopedyczne.
Image: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=938