Zaloguj się

login:
hasło:
zapamiętaj mnie | pomoc
logopeda.pl » Klasyfikacja wad słuchu
2010-12-01

Klasyfikacja wad słuchu

Ariana Hildebrandt
Przychodząc na świat stajemy się nie tylko nowymi członkami danego społeczeństwa czy narodu, ale i odkrywcami otaczającej rzeczywistości, dzięki tak niezbędnym narzędziom, jakimi są posiadane zmysły: wzrok, słuch, dotyk, smak i węch.

Bez któregokolwiek z nich poznanie owo staje się niekompletne, jak puzzle, w których brakuje istotnych elementów. Zdarza się niekiedy, że w pewnym momencie życia - w tym płodowego – dochodzi do uszkodzeń jednego lub więcej narządów odpowiedzialnych za odbiór wrażeń z otoczenia, a osoba pozostaje niepełnosprawną wzrokowo bądź słuchowo. I tym ostatnim poświęcony jest niniejszy artykuł.
Słuch, oprócz odbierania fal dźwiękowych, pełni także inną, niezwykle ważną funkcję, - obronną. Człowiekowi bez dysfunkcji nie sprawia trudności słyszenie tego, co dzieje się w pewnej odległości od niego, dzięki czemu potrafi rozpoznać nadchodzące zagrożenie i odpowiednio się do niego przygotować. Dla niedosłyszących czy niesłyszących jest to niemożliwe. Wada uniemożliwia im w znacznym stopniu odróżnianie mowy od innych dźwięków otoczenia, odbiera przyjemność płynącą ze słuchania muzyki.


Osobom niedosłyszącym niezwykle trudno odbierać i przetwarzać wrażenia akustyczne pochodzące z najbliższego środowiska. Niemożność ta przekłada się na percepcję i rozumienie mowy innych, a to z kolei – na zaburzoną samokontrolę wytwarzania mowy oraz ograniczoną komunikację werbalną z innymi. Na stopień i charakter niepełnosprawności wpływa wiele różnych czynników, w tym także psychicznych czy społecznych. Oprócz nich nie bez znaczenia są główne czynniki biologiczne, podzielone ze względu na: przyczynę uszkodzenia słuchu, jego lokalizację, moment, w którym doszło do zaburzenia oraz głębokość.

Podział ze względu na przyczynę uszkodzenia narządu słuchu


Niedosłuchy dzieli się ze względu na etiologię na trzy podstawowe grupy: wrodzony – wywołany przez niedorozwój lub uszkodzenie narządu słuchu w życiu płodowym, nabyty – spowodowany przez czynniki endo- i egzogenne, oraz dziedziczny, przenoszony drogą genową.

Podział ze względu na lokalizację uszkodzenia narządu słuchu


Wyróżnia się trzy typy niedosłuchów związanych z lokalizacją uszkodzenia: przewodzeniowy, odbiorczy oraz postać mieszana.


Pierwszy z nich związany jest z uszkodzeniem któregoś z narządów słuchu w obrębie drogi przewodzeniowej dźwięku, czyli ucha zewnętrznego lub środkowego.
Niedosłuch odbiorczy ściśle związany jest z uszkodzeniami w obrębie: ślimaka – nazywany ślimakowym, nerwu VIII – pozaślimakowym, oraz pnia mózgu i ośrodków korowych – centralnym.


Ostatnim i najczęściej spotykanym typem niedosłuchu jest postać mieszana, przewodzeniowo-odbiorcza, gdzie doszło na przykład do uszkodzenia kosteczek słuchowych i ślimaka.

Podział ze względu na moment uszkodzenia narządu słuchu


Do uszkodzenia narządu słuchu może dojść w dowolnym momencie życia, w tym także płodowego. Biorąc pod uwagę ów moment, wyróżnia się trzy typy zaburzeń słuchu:
prelingwalne - w czasie ciąży lub „w ciągu pierwszego roku życia”, a więc zanim wykształciły się elementarne funkcje słuchowe;
perilingwalne – w czasie rozwoju mowy, czyli między 2 a 7 rokiem życia;
postlingwalne – po zakończeniu kształtowania się mowy i opanowaniu języka.

Podział ze względu na głębokość uszkodzenia narządu słuchu
 

Międzynarodowe Biuro Audiofonologii (BIAP) wyróżniło cztery typy uszkodzeń słuchu ze względu na częstotliwości istotne dla jej rozumienia:
lekki – wiąże się z ubytkiem rzędu 20 do 40 decybeli;
średni – wynosi od 41 do 70 dB;
znaczny – zakres niedosłuchu pomiędzy 71 a 90 dB;
głęboki - uszkodzenia powyżej 90 dB, gdzie „odbiór dźwięków” odbywa się na drodze wzrokowej.


Bibliografia:
1. Buryn Urszula, Podziemska Tamara, Wady słuchu i ich konsekwencje, [w:]  Uczeń z wadą słuchu chce zrozumieć świat. Poradnik dla nauczycieli ogólnodostępnych szkół ponadpodstawowych, pod red. U. Buryn, T. Hulboj, M. Kowalskiej, B. Rychlickiej, Warszawa 2005.
2. Gałkowski T., Jastrzębowska G., Kukuła M., Łukaszewicz A., Mowa dzieci niedosłyszących i głuchych, [w:] Logopedia – pytania i odpowiedzi, pod red. T.Gałkowskiego i G.Jastrzębowskiej, Opole 2003
3. Trochymiuk Anita, Wymowa dzieci niesłyszących: analiza audytywna i akustyczna, Lublin 2008.
4. Zaleski Tomasz, Opóźnienia w rozwoju mowy, Warszawa 2002.
5. Szczepankowski Bogdan, Niesłyszący – głusi – głuchoniemi: wyrównywanie szans, Warszawa 1999.

Komentarze



Zaloguj się, aby dodać komentarz