Na podstawie własnych doświadczeń stwierdzam, że nauczanie wspomagane  komputerem stwarza znakomite warunki dla rozwoju myślowo-twórczego uczących się dzieci oddziaływania na ich osobowość i ułatwia nabywanie  różnorodnych umiejętności. np. w nauczaniu ortografii.

Warto też podkreślić, że zastosowanie komputera w kształceniu wczesnoszkolnym wychodzi na przeciw reformie oświatowej. Komputer w nauczaniu wczesnoszkolnym powinien pojawiać się w sposób  naturalny, jako bardzo wygodne i nowoczesne narzędzie pracy. Wykorzystanie  komputerów i programów multimedialnych w nauczaniu początkowym stanowi dla dzieci dużą atrakcję. Za pomocą różnych programów możemy  rozwijać mowę dzieci, w multimedialnych programach ortograficznych pomóc w nauce pisania, czytania lub liczenia.

Ponieważ od kilku lat wykorzystuję  komputer w edukacji zintegrowanej, z  pełną odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że komputer  sprzyja indywidualizacji nauczania zarówno pod względem tempa, czasu pracy, jak i  stopnia wykonywanych ćwiczeń. Dzięki takiemu zróżnicowaniu zadań każde dziecko może odnieść sukces.

Warto też zaznaczyć, że każdorazowo praca  z komputerem stanowi doskonały sposób na usprawnianie koordynacji wzrokowo-ruchowej i orientacji przestrzennej u uczniów.
Należy również wspomnieć o aspekcie wychowawczym „lekcji komputerowych” w edukacji początkowej. Praca z komputerem stwarza  wiele okazji do samokontroli i samooceny, a w przypadku pracy zespołowej uczy bezpośredniej współpracy – pobudza do dyskusji stawia  przed  koniecznością wypracowania wspólnych rozwiązań, za które ponosi się  zespołową odpowiedzialność. Ortograficzne programy komputerowe w nauczaniu wczesnoszkolnym  służą zwłaszcza utrwaleniu umiejętności, stymulują do współzawodnictwa poprzez zawarte w nich elementy samooceny  np. tabele zwycięzców. Zachęca to dzieci do podejmowania wysiłku  na nowo w celu umieszczenia siebie coraz wyżej na skali porównań społecznych.

Współzawodnictwo nie jest natomiast  wskazane, gdy chcemy uzyskać efekty w  zakresie myślenia twórczego. Pobudzająco działają wtedy  pochwały lub nagrody prezentowane przez komputer np. w  postaci krótkich animacji.

Komputer prawidłowo wykorzystywany w praktyce szkolnej  a w  szczególności na  „lekcjach ortograficznych   stwarza wiele nowych możliwości dla rozwoju myślenia twórczego uczniów. Można go więc uznać za niezwykle cenny, nowoczesny środek dydaktyczny na miarę naszych czasów.

Jako środek dydaktyczny komputer spełnia następujące funkcje w procesie dydaktycznym:

· aktywizująco-motywująca, jeśli wyzwala wszechstronną aktywność  u   uczniów i pobudza ich zainteresowania,
· poznawczo-twórczą, jeśli służy jako środek wiedzy, tym bardziej cenne o ile uczeń korzysta z niego rozwiązując napotkane sytuacje problemowe,
· ćwiczeniową, jeśli zadania wykonywane samodzielnie przez uczniów służą utrwalaniu  wcześniej poznanych wiadomości i umiejętności,
· kontrolną, jeśli podczas pracy z komputerem uczniowie poddawani są kontroli (także samokontroli) bieżącej i końcowej w celu niedopuszczenia do powstania zaległości i błędów,
· wychowawczą, jeśli stwarza dobre warunki oddziaływania na osobowość uczniów,
· terapeutyczną, jeśli umożliwia usuwanie zaburzeń rozwojowych.

Z moich kilkuletnich obserwacji zauważyłam, że na etapie edukacji wczesnoszkolnej w nauczaniu ortografii  komputer zawsze spełnia pierwszą z tych funkcji, tj. aktywizującą, jako że każdorazowo ma ogromny wpływ na  aktywizowanie uwagi mimowolnej uczniów sprzyjającej zainteresowaniu  realizowanym podczas lekcji materiałem. Dokładam także wszelkich starań, aby  podczas wszystkich „lekcji komputerowych” była funkcja wychowawcza.

Pozostałe funkcje (poznawczo-twórcza, ćwiczeniowa, kontrolna) realizowane są w zależności od typu lub etapu lekcji.

Na zakończenie rozważań poświęconych  roli i  znaczeniu wynikającym ze stosowania komputera w nauczaniu  ortografii w klasach młodszych trzeba podkreślić, iż poprzez kontakt z komputerem dziecko od najmłodszych lat  „oswaja„ się z nowoczesnym sprzętem elektronicznym. Owo „oswajanie”, zwane też alfabetyzacją komputerową, oznacza przełamanie strachu przed tym,  co nowe, a następnie opanowanie nowych wiadomości i umiejętności w zakresie obsługi komputera, a zwłaszcza korzyści z gotowych, multimedialnych profesjonalnych programów.

Bibliografia :
Bandura  L., Z zagadnień błędów uczniowskich, Warszawa 19990, PZWS.
Hassa A., Komputer w edukacji wczesnoszkolnej, Życie Szkoły 2000 nr 9.

Źródło: www.zsi1.internetdsl.pl

Image: Dreamstime.com