Zaloguj się

login:
hasło:
zapamiętaj mnie | pomoc
logopeda.pl » Wpływ stresu na rozwój i mowę dziecka
2013-11-25

Wpływ stresu na rozwój i mowę dziecka

Amelia Tyszczenko-Pach, logopeda
Długotrwały, przewlekły stres jest przyczyną wielu chorób somatycznych. Na stres narażeni jesteśmy w wielu sytuacjach i momentach życia. Dlatego tak ważne jest nauczenie się radzenia sobie ze stresem, aby zmniejszyć skutki jego działania.

Dziecko na stres narażone jest nie tylko od momentu pojawienia się na świecie ale już w łonie matki. Kiedy matka przeżywa stres, jej organizm wytwarza kortyzol (hormon stresu). Jest on dla dziecka niebezpieczny, ponieważ duże jego stężenie może powodować wady rozwojowe płodu. Przyczynia się do np.: wad układu nerwowego, wad serca, niedożywienia płodu, przedwczesnego odklejenia łożyska, przedwczesnego porodu, zmniejsza ogólną odporność organizmu.

Mózg malucha jest podatny na negatywne działanie stresu, w wysokim stopniu, przez pierwsze pięć lat życia. W tym czasie uczy się ono od rodziców i otoczenia reakcji na stres oraz radzenia sobie z nim. Nadreaktywny system reagowania na stres, który powstaje w mózgu jest trudny do odwrócenia. Jest on również podłożem do takich zaburzeń jak: depresja, utrzymujący się stan lękowy, fobie i obsesje, fizyczne symptomy/choroby, odcięcie emocjonalne, letarg i brak chęci działania, brak pragnień i radosnego podniecenia, brak spontaniczności. Powoduje też śmierć komórek w hipokampie, a przez to gorsze wyniki w przyszłości w zakresie pamięci długotrwałej.
W obrębie mowy może powodować opóźniony rozwój mowy, jąkanie, zaburzenia rozumienia mowy i umiejętności komunikowania się z otoczeniem.

"Może też prowadzić do wszelkiego rodzaju fizycznych dolegliwości w późniejszym życiu: przykładowo problemów z oddychaniem (np. astma), chorób serca, zaburzeń łaknienia i trawienia, problemów ze snem, wysokiego ciśnienia, ataków paniki, napięcia mięśni, bólów głowy i chronicznego zmęczenia. Istnieje również bogaty materiał badawczy (...) łączący stres z wczesnego dzieciństwa z zespołem drażliwego jelita. (...) Wielu rodziców nie wie o tym, że układ pobudzenia organizmu u dziecka rozwija się nadal po urodzeniu i że jest wyjątkowo wrażliwy na stresujące wydarzenia, takie jak płacz w samotności. Zatem zostawienia dziecka, by "się uspokoiło", może mieć długotrwały, niekorzystny wpływ na jego ciało i mózg. Dziecko nie potrafi przywrócić autonomicznego układu nerwowego do stanu równowagi; możesz tego dokonać tylko ty".

Aby nauczyć dziecko radzenia sobie ze stresem, najpierw sami musimy opanować różne techniki i stosować je w życiu. Nasz spokój ukoi nerwy dziecka. Nauczmy się technik relaksacji, róbmy krótkie drzemki w ciągu dnia, skorzystajmy z uspokajających i wyciszających ćwiczeń np. jogi, nauczmy się kompromisu i dialogu, jeżeli to nie wystarczy nie bójmy się poprosić o pomoc psychologa, ostatecznością będą środki farmakologiczne pomagające w uspokojeniu się i opanowaniu nerwów.


Źródła:
1. http://www.psychiatria.pl/specjalista/ep,458,czym-grozi-stres-w-ciazy,box-spec
2. http://www.przytulmniemamo.pl/vertical-warto-przeczytac/vertical-artykuly/vertical-madrzy-rodzice-2.html
3. Sunderland M., Mądrzy rodzice, Warszawa 2008.
4. Witkin G., Stres dziecięcy. Poznań 2000.


Image: www.freedigitalphotos.net

Komentarze



Zaloguj się, aby dodać komentarz