Poniżej przykłady zajęć przeprowadzonych z osobami jąkającymi się:

1. Grupa najmłodsza – zajęcia w tej grupie obejmowały:

- ćwiczenia wyciszające i koncentrujące uwagę,

- ćwiczenia wzmacniające poczucie własnej wartości (przede wszystkim dzięki zwiększeniu świadomości akceptacji i miłości otrzymywanej ze strony innych ludzi),

- rozwijanie umiejętności współpracy z rówieśnikami przez wspólne wykonywanie zadań,

- uczenie umiejętności rozwiązywania konfliktów bez używania agresji (analiza rzeczywistych sytuacji konfliktowych, które pojawiały się w grupie, uczenie empatycznego rozumienia i wyrażania negatywnych emocji w nieagresywny sposób).

Większość ćwiczeń i zadań wykonywanych przez dzieci miała charakter zabawy oraz wykorzystywała formy ekspresji ruchowej i plastycznej.

2. Grupa średnia – zajęcia w tej grupie obejmowały:

- wzmacnianie poczucia własnej wartości (głównie przez analizę mocnych stron uczestników),

- uczenie technik samodzielnego radzenia sobie ze stresem (przede wszystkim umiejętności szybkiego wyciszania się oraz stosowania technik wirtualizacyjnych),

- radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych w relacji z rodzicami (uczenie technik negocjacyjnych) i rówieśnikami (ćwiczenie zachowań asertywnych w celu obrony własnych praw, zwiększanie poczucia pewności siebie w sytuacjach społecznych).

3. Grupa najstarsza – zajęcia w tej grupie obejmowały:

- zwiększanie samoświadomości związanej z realizacją własnych potrzeb psychicznych (rozpoznawania, wyrażania i zaspokajania),

- wzmacnianie poczucia własnej wartości (zwłaszcza praca nas samoakceptacją w kontekście problemu jąkania się),

- ćwiczenie zachowań asertywnych w kontaktach społecznych (przede wszystkim umiejętność nawiązywania kontaktu z dziewczętami oraz nieagresywnego reagowania w sytuacjach konfliktowych z rówieśnikami).

4. Grupa rodziców – zajęcia z rodzicami miały na celu rozwijanie umiejętności wychowawczych i obejmowały:

- refleksje nad potrzebami własnymi i dziecka,

- analizę praw dziecka oraz możliwości ich realizacji w relacjach rodzic  - dziecko,

- komunikowanie się z dziećmi w sytuacjach problemowych (aktywne słuchanie i wyrażanie komunikatów „Ja”),

- wzmacnianie samoakceptacji oraz poczucia własnej wartości u dziecka,

- przepracowywanie własnych doświadczeń wychowawczych uczestników.

Źródło: Mieczysław Chęciek, „Jąkanie. Diagnoza – terapia – program”, Kraków 2007, str. 115 - 116.