Kary w wychowaniu dziecka z ADHD przynoszą więcej szkody niż pożytku. Zastosowanie kary to absolutna konieczność i ostateczność. Jeśli dziecko nie wywiązuje się z przyjętych umów należy odwołać się do ustaleń zawartych w kontrakcie i wprowadzić ustalone konsekwencje. Dziecko ma wówczas świadomość, że nie jest karane za objawy, nie jest zaskakiwane karą. Ponosi konsekwencje, ponieważ nie wywiązało się z umowy z dorosłym. Wiedziało wcześniej co go czeka, jeśli nie wykona danego zadania, nie zastosuje się do warunków umowy.

Jest trochę racji w powiedzeniu, że konsekwencje to zaplanowane karanie.

Złota reguła: Maksimum miłości, ale rozsądne ustalanie granic i żelazna konsekwencja w egzekwowaniu wspólnie ustalonych norm i zasad postępowania.

Zasady stosowania konsekwencji:

1. Szybkość (natychmiast po przewinieniu)

2. Skuteczność (doprowadzona do końca)

3. Stosowalność (możliwa do wyegzekwowania w praktyce)

4. Sprawiedliwość (proporcjonalna do przewinienia)

5. Stałość (dziecko powinno przewidzieć co go czeka za złamanie zasad)

6. Słuszność (musimy być pewni co do przewinienia dziecka)

7. Sympatyczność (wymierzana bez złości - kocham cię, ale złamałeś zasady)

8. Słowna (nie fizyczna - bo uczymy egzekwowania racji przemocą)

9. Stanowczość (to rodzic decyduje o panujących zasadach w domu/ nauczyciel w szkole)

10. Systematyczność (nie ma wyjątków)

Literatura:

Artur Kołakowski, Tomasz Wolańczyk i inni, ADHD - zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Przewodnik dla rodziców i wychowawców

Źródło: www.logopedia.olsztyn.pl