Kilka słów o metodzie A. A. Tomatisa
Jej podstawowym celem jest wspieranie funkcji słuchowej dzięki czemu następuje poprawa w wielu obszarach:
- koncentracji,
- jakości uczenia się,
- rozwijania zdolności językowych i komunikacyjnych,
- zwiększania kreatywności,
- poprawy zachowań społecznych.
Terapia wg Metody Tomatisa polega na słuchaniu dźwięków z wykorzystaniem urządzenia zwanego "elektronicznym uchem", które jest idealnym modelem ludzkiego ucha. Ćwiczy ono ucho w taki sposób, aby mogło pracować bez zakłóceń. Ćwiczenia te stymulują centralny system nerwowy, a w szczególności korę mózgową, która stanowi centrum procesów myślenia.
Stymulacja ucha odbywa się poprzez dźwięki o określonej, zróżnicowanej częstotliwości.
Trening uwagi słuchowej
Trening składa się z sesji słuchania oraz pracy głosem. Poprzedzony jest testem uwagi i lateralizacji słuchowej, który mierzy odpowiedzi na poszczególne częstotliwości, zdolność do rozróżniania dźwięków oraz dominację ucha. Następnie przeprowadzany jest szczegółowy wywiad z rodzicami.
Na tej podstawie opracowuje się program i ilość sesji, dostosowane do indywidualnych potrzeb dziecka. Proces kształcenia uwagi słuchowej monitorowany jest w trakcie trwania treningu.
Program
Długość trwania programu terapeutycznego różni się w zależności od stopnia nasilenia problemów. Minimalny wymiar treningu i stymulacji słuchowej wynosi: 15 dni po 2 godziny dziennie, a następnie po 3 - 8 tygodniowej przerwie, kolejne 8 dni, po 2 godziny dziennie. W zależności od postępów wskazane może być przedłużenie treningu o kolejne 8 dni lub też powtórki co 3-6 miesięcy.
Zastosowanie Metody Tomatisa u dzieci autystycznych i z zespołem Aspergera
Około 80% autystycznych dzieci i dorosłych reaguje pozytywnie na program stymulacji słuchowej wg Metody Tomatisa. Nie jest to jednak metoda zapewniająca wyleczenie, jednakże w połączeniu z innymi terapiami może ona poprawić jakość życia autystycznych dzieci.
Obserwowane zmiany dotyczą najczęściej:
- większej świadomości otoczenia,
- poprawy relacji z innymi ludźmi,
- poprawy mowy,
- zmian w zachowaniu m.in. eliminowanie sensoryzmów (klaskanie dłońmi, zgrzytanie zębami itp.),
- zmniejszenia nadwrażliwości na dźwięki, światło, zapachy, smaki i dotyk,
- okazywania uczuć wobec rodziców, rodziny, przyjaciół, zwierząt.
Celem programu treningu słuchowego, opracowanego celowo dla osób cierpiących na autyzm, jest rozwój lub ponowne ustanowienie komunikacji, która została utracona lub zaburzona. Ucho i jego wiele funkcji, jak wskazuje Tomatis, odgrywa w tej kwestii zasadniczą rolę.
Jednym z celów programu jest regulacja funkcji przedsionka i ułatwienie integracji sensorycznej. Stanowi to pierwszy krok do przywrócenia komunikacji. Pragnienie mówienia łączy się z chęcią słuchania i komunikowania. Odzyskanie chęci do "włączenia się" i słuchania jest więc kluczem do przywrócenia komunikacji ze światem zewnętrznym i samym sobą. Sposobem na rozbudzenie chęci do słuchania jest zastosowanie w terapii głosu matki. Słuchanie rozpoczyna się wcześnie w rozwoju płodowym, płód słuszy głos matki i reaguje na niego, dlatego można używać głosu matki w celach terapeutycznych. Słuchanie jego filtrowanej wersji daje dziecku możliwość "przeprogramowania".
Zastosowanie Metody Tomatisa u dzieci z dysleksją i problemami szkolnymi.
"Powiedz mi jak mówisz, czytasz i piszesz, a powiem ci jak słuchasz."
Dr Alfred Tomatis opracował skuteczną metodę reedukacji dzieci z dysleksją i problemami z nauką. Odkrył, że dysleksja pochodzi m.in. od upośledzenia słuchania i dlatego też może ona być reedukowana poprzez przywrócenie zdolności słuchania. Ucho odgrywa fundamentalną rolę w rozwoju umiejętności językowych i tylko dobra integracja języka mówionego umożliwi rozwój zdolności czytania i pisania. Aby dobrze słuchać, ucho musi być zdolne do prawidłowej analizy dźwięków. Dzieci dyslektyczne nie potrafią dobrze tego robić.
Może zaistnieć wiele okoliczności, które mogą wpłynąć negatywnie na zdolność słuchania, np:
- infekcje ucha, choroby, alergie,
- wczesne oddzielenie od matki,
- przeprowadzka, wypadek,
- jakikolwiek stres emocjonalny we wczesnym dzieciństwie,
- trudności w czasie porodu.
Sesje terapeutyczne polegają na treningu za pomocą Elektronicznego Ucha w celu skorygowania zaburzeń słuchania.
Obserwowane zmiany dotyczą:
- komunikacji i zachowania zwykle już wkrótce po pierwszej sesji,
- zwiększonej motywacji do nauki,
- poprawy umiejętności czytania,
- poprawy umiejętności pisania, koncentracji.
Terapia oferuje osobom z dysleksją szansę korzystania w pełni ze swojego potencjału i kreatywności. Tradycyjne metody uczenia sprawdzą się, gdy zostaną dobrze rozwinięte umiejętności słuchania.
Zastosowanie treningu słuchowego do wspomagania nauki języków obcych
Badania audiologiczne wskazały, że różne języki wykorzystują odmienne zakresy częstotliwości dźwięku. Nie czas aby omawiać w tym miejscu przyczyny tego zjawiska. Wykres prezentuje cztery europejskie języki i wykorzystywane przez nie zakresy częstotliwości dźwięku. Jak wykazały sześćdziesięcioletnie badania Tomatisa nasze narządy mowy i słuchu przystosowane są do środowiska dźwiękowego w jakim się wychowujemy i żyjemy. Dlatego wyczuleni jesteśmy na barwę, melodykę i dźwięki ojczystego języka. W pewnym sensie nasz mózg ignoruje dźwięki języków obcych traktując je jako "szum tła". To oczywiście daleko idące uproszczenie.
Sytuacja zmienia się dość radykalnie gdy świadomie chcemy ten proces odwrócić ucząc się języka obcego. Tomatis dowiódł, że można usprawnić ten proces poszerzając zakres słyszenia. W ten sposób zostajemy wtórnie przygotowani do percepcji dźwięków z zakresów charakterystycznych dla innych języków.
Proces ten przenoszony jest również na zdolność do wypowiadania słów. Francuzki badacz sformułował miedzy innymi prawo mówiące o tym, iż nie jesteśmy w stanie wypowiedzieć dźwięków, których nasze ucho nie usłyszy. W taki to sposób wspomaganie zdolności słyszenia przenosi się na umiejętności językowe.
Źródło: www.integracjasensoryczna.pl




Zaloguj się, aby dodać komentarz
zgłoś nadużycie LOGO-PED, Utworzony: 2011-04-04 19:32:59
Obserwowane zmiany dotyczą najczęściej:
- większej świadomości otoczenia,
- poprawy relacji z innymi ludźmi,
- poprawy mowy,
- zmian w zachowaniu m.in. eliminowanie sensoryzmów (klaskanie dłońmi, zgrzytanie zębami itp.),
- zmniejszenia nadwrażliwości na dźwięki, światło, zapachy, smaki i dotyk,
- okazywania uczuć wobec rodziców, rodziny, przyjaciół, zwierząt"
Jakie są dowody naukowe (chodzi mi o wyniki niezależnych badań klinicznych) na ten temat? Czy nie jest to aby tylko pobożne życzenie terapeutów?
Załóż konto | Zaloguj się