Felinoterapia, czyli terapia z udziałem kota to forma rehabilitacji, w której najczęściej biorą udział osoby starsze oraz dzieci niepełnosprawne. Dzięki temu, że koty mają wpływ na psychikę i poprawiają samopoczucie pacjenta, pojawiają się również w leczeniu osób niepełnosprawnych psychicznie. Ponadto są pomocne dzieciom nieśmiałym i zahamowanym społecznie.
 

Dr Kot

Osobą, która jako pierwsza dostrzegła pozytywny wpływ kota na pacjenta była Nise Da Silveira i to właśnie ona uważana jest za twórczynię felinoterapii. Wprowadziła do szpitala jednego kota, ale ponieważ zauważyła duże zmiany w zachowaniu pacjentów, bardzo szybko zwiększyła liczbę tych czworonogów na oddziale. Koty, które wykorzystywała nie były specjalnie przygotowywane ani szkolone, były to zwykłe kociaki, znalezione na ulicy, którymi opiekowała się Nise. Wpływ kotów na psychikę pacjentów oraz ich działalność artystyczną (Nise zajmowała się również arteterapią) opisywała w swoich badaniach. Być może osobowość autorki felinoterapii sprawiła, że zwykłe koty sprawdziły się w zooterapii. Innym powodem może być fakt, że porzucone przez ludzi zwierzaki odwdzięczały się za opiekę, jaką same otrzymały.

Schorzenia, w których pomocny jest kot

W USA opracowano listę schorzeń, w których szczególnie pomocny jest kontakt z kotem. Główne z nich to:

 

• autyzm;
• ADHD
• uszkodzenia słuchu;
• uszkodzenia wzroku;
• dystrofia mięśniową;
• artretyzm;
• depresje
• choroba Alzheimera;
• choroby psychiczne i wiele innych.

Różne koty dla różnych pacjentów

W praktyce wiadomo, że nie każdy kot nadaje się do terapii (dotyczy to również psów). Przy wyborze zwierzęcia pod uwagę brane są różne jego cechy, są to m.in. rasa, doświadczenia oraz cechy kota. W terapii najczęściej spotykamy koty rasy Ragdoll, których cechą charakterystyczną jest wiotczenie mięśni. Jeżeli Ragdoll ufa osobie, która bierze go na ręce, rozluźnia się i jest jak szmaciana lalka. Inną rasą kotów, które biorą udział w terapii jest Maine Coon. Ich pogodna osobowość i chęć do ciągłej zabawy sprawia, że najczęściej pracują z dziećmi wykorzystywanymi seksualnie, likwidują bowiem napięcia w trakcie trudnych rozmów.

Felinoterapia w Polsce

W Polsce metoda felinoterapii znana jest od 2005 roku. Za jej prekursora uważa się Mirosława Tomasza Wende z Torunia, który prowadzi zajęcia w jednej ze szkół oraz odwiedza Zakład Pielęgnacyjno-Opiekuńczy, gdzie pracuje z dorosłymi osobami. Pan Tomasz podkreśla, że kot nie jest lekarstwem, może jednak wspomagać terapię i o tym należy pamiętać. "Obcując z kotem, człowiek ryzykuje jedynie to, że stanie się wewnętrznie bogatszy” Colette.

Bibliografia:

 

1. „Czy zwierzęta potrafią leczyć? Terapie z udziałem zwierząt wspomagające rehabilitację osób niepełnosprawnych” Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym PRZYJACIEL
2. Wywiad z Panem Mirosławem Tomaszem Wende http://miasta.gazeta.pl/torun/1,70710,3856844.html Felinoterapia- Fundacja „Mruczący terapeuta”