Od tego, jak dziecko mówi, zależą w znacznej mierze jego postępy w nauce oraz pozycja społeczna w grupie klasowej, a więc łącznie to, co nazywamy powodzeniem szkolnym.

Czego szkoła wymaga od dziecka ?
 

• Skupienia swej uwagi, panowania nad reakcjami emocjonalnymi, ograniczenia ruchliwości dziecięcej, a wszystko po to, aby zdołało opanować materiał nauczania w określonym czasie i w określony sposób.
• Samodzielności, a wiąże się to z dobrym opanowaniem podstawowych umiejętności manualnych, czyli samoobsługi, rysowania, pisania, lepienia, posługiwania się nożyczkami, itp.

W aspekcie logopedycznym oznacza to:
 

• Uwewnętrznienie (interioryzację) mowy, czyli zahamowanie wypowiedzi spontanicznych. W przedszkolu i w domu dziecko dotychczas mogło swobodnie się wypowiadać na wszystkich zajęciach i we wszystkich sytuacjach, zaś w szkole musi panować nad sobą oraz odpowiadać wtedy, kiedy jest pytane przez nauczyciela.
• Oderwanie mowy od działania. Dotychczas mowa dziecka była ściśle związana z działaniem i stanowiła element autoekspresji. Maluch wyrażał w mowie swoje doświadczenia życiowe oraz rozwijał myślenie w naturalnym związku z działaniem. W szkole dziecko wypowiada się w konkretnych sytuacjach na zadany z góry temat, zaś sama mowa ustna schodzi na drugi plan wobec trudnej nauki czytania i pisania.
   

Przerwa w szkole jako sprawdzian komunikacji Szkoła to przynajmniej dwa elementy. Z jednej strony program i nauczyciel, z drugiej - zespół klasowy, grupa rówieśnicza. Przerwa międzylekcyjna jest surowym egzaminem współżycia w grupie rówieśniczej. Grupa chce widzieć w uczniu przede wszystkim towarzysza wspólnych zabaw. Dobrym kompanem do zabaw nie jest jednak dziecko, które ma problemy z komunikowaniem się i nie jest rozumiane przez otoczenie. W takiej sytuacji uczeń z wadą wymowy bądź zaburzeniami rozwoju mowy może być odsuwany od zespołu klasowego. Tym samym taki maluch może stać się dzieckiem osamotnionym, lękliwym, bojącym głośno się wypowiadać, by nie narazić się na drwiny ze strony kolegów i koleżanek. Taka postawa wpłynie z kolei negatywnie na dalszy rozwój jego mowy.

Literatura: „Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola”, G. Demel, Warszawa 1998r.