Rzeczywiste przygotowanie dziecka do szkoły zaczyna się właściwie już w momencie narodzin. Składa się z dwóch etapów:
1. długofalowego, obejmującego cały wiek przedszkolny
2. bezpośredniego, dokonującego się w ostatnim roku przed rozpoczęciem nauki.

O co powinni zadbać rodzice?

W tym czasie rolą rodziców w przygotowaniu dziecka do szkoły jest:

• zadbanie o prawidłowy rozwój fizyczny;
• dbałość o wymowę dziecka i odpowiedni zasób słownictwa (rozmowa, opowiadanie dziecku, wspólne śpiewanie, czytanie, zadawanie pytań i odpowiadanie);
• wyrabianie umiejętności słuchania, koncentracji uwagi (wykonywanie drobnych prac);
• rozwijanie logicznego myślenia i zapamiętywania (obserwacja zjawisk, rozmowy, wyciąganie wniosków);
• wyrabianie umiejętności spostrzegania, analizowania, syntetyzowania (puzzle, historyjki obrazkowe);
• dbanie o rozwój ruchowy i manualny (lepienie, malowanie, wycinanie);
• nauczenie samodzielności w samoobsłudze i jej egzekwowanie;
• nauczenie poszanowania rzeczy własnych i cudzych;
• nauczenie współdziałania w grupie, podziału obowiązków;
• motywowanie do nauki, poprzez pokazywanie dziecku wymiernych korzyści płynących z uczenia się;
• stworzenie dziecku odpowiednich warunków do nauki i pracy ( własne biurko, pokój, cisza, uregulowany tryb życia).

Jakich błędów unikać?

Nowa sytuacja, jaką jest rozpoczęcie przez dziecko nauki szkolnej, może przyczynić się do pojawienia lęków i stanów nerwicowych. Często ich przyczyną są błędy popełniane przez rodziców, np.:

• chowanie zabawek lub pozbywanie się ich – wymaga się od dziecka nagłej dorosłości, burzy się jego dotychczasowy świat i pozbawia poczucia bezpieczeństwa;
• straszenie szkołą lub nauczycielami – dziecko będzie kojarzyć szkołę i nauczycieli z czymś przykrym;
• okazywanie lęku przez rodziców – to pozbawienie dzieci poczucia bezpieczeństwa i braku oparcia;
• nadmierne ambicje rodziców – mogą wywołać u dziecka poczucie niższej wartości, zachwianie wiary we własne możliwości i lęk.