Żaba z Żuromina

Pewna żaba z Żuromina
żwawa jeszcze, choć niemłoda
dnia pewnego wymyśliła
że się uda w Himalaje
bo chce inne zwiedzać kraje.

Rzecze żabie koleżanka,
również żaba, lecz ciut młodsza:
- na co tobie te podróże?!
Przecież to jest kawał drogi,
nie na twoje żabie nogi!

Lepiej poleż sobie w błocie.
Wygrzej stopy, skocz na masaż.
Niewiadomo kiedy zdrowie
może zacząć się pogarszać?!
Przecież jesteś coraz starsza!

No, a jeśli chcesz wyjechać,
to ci radzę – tylko blisko!
Rabka, może Ciechocinek
- tam też można być turystką!
No i zwiedzić można wszystko!

Gdy już będę bardzo stara
- rzekła żaba z Żuromina
- to do Rabki się wybiorę
albo nawet Ciechocinka.
Koleżance zrzedła minka!

Choćbyś nie wiem, jak prosiła,
to na razie, moja droga,
w żadnej Rabce czy gdzie indziej
nie postanie moja noga!
Bo ja jestem jeszcze młoda!

No, a teraz muszę jechać,
a ty nie myśl o mnie źle.
Póki jeszcze mam dość siły
spełnić swe marzenia chcę!
Choć to pewnie dziwi cię!

I tu przyszedł czas na morał.
Nie jest długi, a brzmi tak:
jeśli tylko masz ochotę,
zawsze możesz zwiedzać świat!
Nawet gdy masz sporo lat!

Obiadek Kasi

Pewnej Kasi spod Olsztyna
dnia pewnego zrzedła mina,
gdy straciła przez przypadek
cały pyszny swój obiadek.

W brzuchu burczy, kiszki grają
chyba z głodu tak nadają?!
Siedzi Kasia zła jak osa,
przeszedł obiad koło nosa!

- Miałam kotlet i ziemniaczki
i rosołek z młodej kaczki.
Gdyby stół się nie przewrócił…
Już mi tego nikt nie zwróci!

Płacze Kasia, łzy jak grochy.
Skąd u panny takie fochy?!
Winni wszyscy, lecz nie ona.
Na świat cały obrażona!

Zamiast grzecznie sobie siedzieć,
to skakała przy obiedzie!
Piała, gięła się, wierciła,
aż się ława przewróciła!

Tu dla Kasi jest nauka
i ty także jej posłuchaj:
kto wciąż przy jedzeniu fika,
temu potem obiad „znika”!