Previous
Next

Zaloguj się

login:
hasło:
zapamiętaj mnie | pomoc
logopeda.pl » Zaburzenia Rozwoju » Dyspraksja i jej następstwa
2010-05-27

Dyspraksja i jej następstwa

Marta Baj
Coraz większa liczba dzieci wykazuje znaczne trudności z czynnościami samoobsługowymi, koordynacją ruchową czy czynnościami manualnymi. Wydawać by się mogło, że jest to wynik obecnych „czasów”, które sprawiły, że zamiast na świeżym powietrzu i w ruchu, dzieci spędzają czas w domu przed komputerem lub telewizją.

Okazuje się, że nie można wszystkiego generalizować, wśród tej grupy, są dzieci szczególnie „niezgrabne”, dzieci, które często się przewracają, czasami nie potrafią schodzić po schodach, a mimo wielu ćwiczeń nie potrafią złapać prawidłowo narzędzi pisarskich, te dzieci charakteryzuje jedno- mają dyspraksję.

Dyspraksja to neurologiczne zaburzenie, jak podaje Fundacja Szkoła Niezwykła, „w każdej klasie może być 2-3 dzieci z tym zaburzeniem”, ponieważ jak wskazują statystyki ok. 6% dzieci ma dyspraksję.

Dyspraksja to kłopoty z planowaniem ruchu, co w efekcie powoduje trudności lub niemożność wykonania nawet najprostszych czynności.

Dzieci z dyspraksją mogą mieć kłopoty z:

- czynnościami samoobsługowymi,
- orientacją w schemacie własnego ciała,
- orientacją w przestrzeni,
- koordynacją ruchową,
- wszelkiego rodzaju czynnościami ruchowymi (skakanie, jazda na rowerze, nartach, kopanie piłki, schodzenie po schodach),
- prawidłowym chwytem przyrządów pisarskich,
- nauką czytania i pisania,
- przepisywaniem z tablicy,
- z naśladowaniem,
- układaniem klocków, puzzli.

Trudności z wykonywaniem ruchów powodują również zaburzenia mowy oraz problemy ze swobodnym wypowiadaniem się np. na forum.

Dzieci z dyspraksją mają często nieprawidłowe napięcie mięśniowe, wykazują również problemy z koncentracja i utrzymaniem uwagi, dodatkowo dzieci te mają problemy z nawiązywaniem i utrzymywaniem przyjaźni.

Mówiąc o dyspraksji, musimy pamiętać, że zaburzenie to może dotyczyć zarówno motoryki małej jak i dużej, ale może być to tylko częściowe zaburzenie i dotyczyć tylko motoryki małej lub motoryki narządów artykulacyjnych (tzw. Dyspraksja werbalna).

Ponieważ dyspraksja utrudnia funkcjonowanie dziecka zarówno w szkole, przedszkolu jak i w domu, rodzice, nauczyciele, terapeuci i wychowawcy, powinni znać problem dyspraksji i wiedzieć jak postępować z dziećmi.

Bibliografia:
1) „Terapia integracji sensorycznej- zeszyt 1” Bożena Odowska Szlachcic
2) „Metoda integracji sensorycznej we wspomaganiu rozwoju mowy u dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego” Bożena Odowska Szlachcic
3) Biuletyn Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej czerwiec 2008
4) Fundacja Szkoła Niezwykła www.szkolaniezwykla.org.pl
5) Dyspraxia Foundation www.dyspraxiafoundation.org.uk

Komentarze



Zaloguj się, aby dodać komentarz

zgłoś nadużycie marta-baj, Utworzony: 2010-07-19 23:01:20

Polecam również świeżutką nowość dr Amanda Kirby "Dyspraksja rozwojowe zaburzenia koordynacji" Fundacja Szkoła Niezwykła Warszawa 2010