Zaloguj się

login:
hasło:
zapamiętaj mnie | pomoc
logopeda.pl » Zaburzenia Rozwoju » Profilaktyka dysleksji u dzieci w wieku przedszkolnym cz.2
2010-05-11

Profilaktyka dysleksji u dzieci w wieku przedszkolnym cz.2

Anna Kempisty
Trudności w czytaniu i pisaniu dostrzegane są najczęściej dopiero w początkowym okresie nauki szkolnej. Tymczasem już w wieku przedszkolnym można zauważyć objawy charakterystyczne dla dzieci z tzw. ryzyka dysleksji. Dysleksję bowiem wymienia się jako jedną z najistotniejszych przyczyn niepowodzeń szkolnych.

Symptomy zaburzeń typu dyslektycznego u dzieci w wieku przedszkolnym:

  • obniżona sprawność ruchowa,
  • zaburzona orientacja w przestrzeni i schemacie własnego ciała,
  • trudności z wykonywaniem precyzyjnych ruchów w zakresie samoobsługi,
  • obniżona sprawność manualna
  • niechęć do wykonywania prac plastycznych i graficznych,
  • opóźnienie rozwoju mowy, wadliwa wymowa,
  • trudności z zapamiętywaniem wierszy, piosenek, materiału uszeregowanego w serie i sekwencje, mylenie nazw zbliżonych fonetycznie,
  • trudności w różnicowaniu głosek podobnych,
  • zaburzenia analizy i syntezy głoskowej i sylabowej.


Współwystępowanie wielu z wymienionych objawów pozwala przypuszczać, iż dziecko może mieć pewne specyficzne problemy z nauką czytania i pisania w szkole. Dlatego też warto jak najwcześniej rozpocząć działania profilaktyczne.

Wyrównywanie zaburzeń rozwojowych
Jeżeli dziecko tzw. ryzyka dysleksji obejmiemy jak najszybciej opieką zapewniając mu pomoc specjalistów skierowaną na stymulację nieprawidłowo rozwijających się funkcji, to możemy spodziewać się nawet całkowitego wyeliminowania trudności a tym samym uniknięcia niepowodzeń szkolnych. Tak więc dziecko w wieku przedszkolnym powinno być objęte takimi oddziaływaniami wyrównawczo-kompensacyjnymi, aby osiągnęło gotowość do nauki czytania i pisania jeszcze przed rozpoczęciem nauki szkolnej. Dlatego też nauczyciel przedszkola, we współpracy z rodzicami, powinien podjąć działania terapeutyczne z zakresu profilaktyki dysleksji.

Celem terapii pedagogicznej jest stworzenie możliwości wszechstronnego rozwoju dziecka na miarę jego możliwości a więc stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psychomotorycznych, wyrównywanie braków w wiedzy ogólnej i umiejętnościach dzieci zapobieganie powstawaniu zaburzeń emocjonalno-społecznych.

Punktem wyjścia do pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym jest przede wszystkim stworzenie warunków do ogólnego rozwoju dziecka. Dlatego też w profilaktyce dysleksji dziecka w wieku przedszkolnym należy zastosować następujące rodzaje zajęć:

  • oglądanie i omawianie treści ilustracji,
  • wyszukiwanie różnic i podobieństw postaci i kształtów występujących na ilustracjach,
  • układanie i omawianie treści historyjek obrazkowych, szukanie związków przyczynowo
  • skutkowych,
  • czytanie dzieciom książek i czasopism, prowadzenie rozmów na temat ich treści,
  • oglądanie filmów dla dzieci i przedstawień teatralnych, opowiadanie ich treści,
  • próby odtwarzania treści w różnych formach ekspresji (słownej, plastycznej, muzycznej w zabawie), v
  • próby inscenizacji utworów (wierszy, opowiadań, bajek) swoimi słowami,
  • kształtowanie wrażliwości słuchowej na dźwięki występujące w otoczeniu, wydawane przez różne przedmioty i zwierzęta,
  • stwarzanie okazji do samodzielnego wypowiadania się przez dzieci,
  • doskonalenie umiejętności manualnych poprzez rysowanie, malowanie wycinanie, lepienie, układanie.


Wskazówki terapeutyczno-wychowawcze
Celem terapii pedagogicznej jest nie tylko wyrównywanie opóźnień i dysharmonii rozwojowych już istniejących, ale także zapobieganie powstawaniu zaburzeń emocjonalnych, które mogą być przyczyną nieprawidłowego kształtowania się osobowości dziecka.

Oddziaływania terapeutyczno-wychowawcze obejmują:

  • indywidualizację stopnia trudności zadań, tempa pracy, metod i środków, oddziaływania zmierzające do wytworzenia prawidłowych postaw emocjonalno - osobowościowych (np. kształtowania poczucia własnej wartości),
  • kształtowanie właściwego poziomu motywacji do nauki - stworzenie takich sytuacji edukacyjnych, aby zadania dostarczały dziecku satysfakcji i zapewniały odniesienie sukcesu. Należy więc stawiać dziecku zadania adekwatne do jego możliwości oraz umożliwić poprawę w tych zadaniach, w których poniosło porażkę,
  • stopniowe stawianie przed dzieckiem coraz trudniejszych zadań i dbanie o to, by w razie niepowodzenia nie zraziło się i nie było narażone na upokorzenia,
  • kształtowanie w dziecku poczucia akceptacji samego siebie. Należy podkreślać jego mocne strony nie zaprzeczając istnieniu problemów. Nauczyciel powinien często nagradzać dziecko w postaci słów aprobaty, serdecznego uśmiechu, tak by okazać mu zadowolenie i radość z przezwyciężenia trudności,
  • kształtowanie odporności dziecka na sytuacje trudne poprzez wdrażanie do wytrwałości, systematycznego działania, doprowadzania czynności do końca,
  • wykształcenie pozytywnej postawy dziecka wobec zadań, sprawiających mu trudność.


Dysleksja nie przekreśla możliwości odniesienia sukcesu w nauce szkolnej i skazuje dziecko na porażkę. Pamiętajmy jednak, że tylko wczesna diagnoza może pomóc dziecku i sprawić, że będzie ono czerpać przyjemność z pobytu w szkole i zdobywania wiedzy.

 

Źródło: www.wychowawca.pl

Komentarze



Zaloguj się, aby dodać komentarz